Jak interpretować poziomy w normie pn-en 388a12019-01?

Jak czytać oznaczenia przecięcia w normie PN-EN 388+A1:2019-01?

Oznaczenia tworzą ciąg czterech cyfr i litery A–F pod piktogramem, czasem z dodatkową literą P. Pokazują odporność na zagrożenia mechaniczne i cięcie.

Pod piktogramem mechanicznych zagrożeń widzisz sekwencję: ścieranie, przecięcie nożem okrągłym (Couptest), rozdzieranie, przekłucie. Każdy parametr ma poziom skuteczności. Po nich pojawia się litera A–F, czyli poziom cięcia według EN ISO 13997 mierzonego urządzeniem TDM. Jeśli test Couptest nie był możliwy z uwagi na tępienie ostrza, w drugim miejscu widnieje X. Na końcu może być P, jeśli rękawica ma przebadane elementy ochrony przed uderzeniami. Im wyższa cyfra lub dalsza litera w alfabecie, tym wyższa odporność w danym teście.

Jak działają metody Couptest i EN ISO 13997 przy badaniu przecięcia?

Couptest liczy cykle potrzebne do przecięcia próbki okrągłym nożem pod stałym naciskiem. EN ISO 13997 mierzy siłę potrzebną do przecięcia prostym ostrzem przy jednym cięciu.

Couptest powtarza ruch tam i z powrotem, a wynik to poziom 0–5. Jeżeli włókna w rękawicy tępią ostrze, wynik z Couptest staje się niewiarygodny. Wtedy wpisuje się X i obowiązkowo wykonuje test EN ISO 13997. Metoda EN ISO 13997 używa urządzenia TDM-100. Mierzy siłę w niutonach, przy której jedno cięcie o zadanej długości przetnie próbkę. Na tej podstawie przyznaje się poziom A–F. Gdy Couptest daje wiarygodny wynik na poziomie 3–5, test EN ISO 13997 może być dodany jako informacja uzupełniająca.

Co oznacza piąty znak pod piktogramem i jak go interpretować?

Piąty znak to litera A–F. Określa odporność na przecięcie według EN ISO 13997. Im dalej w alfabecie, tym większa siła potrzebna do przecięcia.

Poziomy odpowiadają zakresom siły:

• A: co najmniej 2 N i mniej niż 5 N
• B: co najmniej 5 N i mniej niż 10 N
• C: co najmniej 10 N i mniej niż 15 N
• D: co najmniej 15 N i mniej niż 22 N
• E: co najmniej 22 N i mniej niż 30 N
• F: co najmniej 30 N

Jeśli widzisz literę, masz informację o odporności na ostrza w jednym, zdecydowanym cięciu. To przydatne przy pracy z nożami o stałej sile i krótkim ruchu.

Jak odczytać poziomy skuteczności odporności na przecięcie?

Drugi znak to wynik Couptest w skali 0–5. Litera A–F wskazuje wynik EN ISO 13997. X oznacza, że Couptest nie ma zastosowania.

Przykładowy zapis 4X43F mówi, że: ścieranie na poziomie 4, Couptest nieważny lub nie dotyczył, rozdzieranie 4, przekłucie 3, a odporność na przecięcie według EN ISO 13997 na poziomie F. Jeśli na końcu jest P, elementy ochrony przed uderzeniami spełniają wymagania badania uderzeniowego. Warto pamiętać, że liczby opisują różne badania. Nie porównuje się bezpośrednio Couptest z literą A–F. Oba testy pokazują inne scenariusze cięcia.

Jak wyniki testów wpływają na praktyczny wybór rękawic ochronnych?

Dobór zależy od rodzaju ostrza, siły cięcia i czasu ekspozycji. Nie zawsze najwyższy poziom jest potrzebny.

• Krótkie, stanowcze cięcia nożem technicznym sprzyjają ocenie ISO 13997. Szukaj liter C–F odpowiednio do ryzyka.
• Wielokrotne ruchy cięcia przy mniejszej sile lepiej oddaje Couptest. Tu pomocny jest wysoki poziom w drugim znaku.
• Jeśli istnieje ryzyko uderzeń w kostki czy grzbiet dłoni, zwróć uwagę na literę P.
• W środowisku z tarciem i ostrymi krawędziami docenisz także wysoki poziom ścierania i rozdzierania.
• Pamiętaj o zręczności. Wyższa odporność na cięcie bywa związana z grubszymi materiałami. Warto wyważyć ochronę i precyzję.

Jakie są ograniczenia normy PN-EN 388+A1:2019-01 w realnych warunkach?

Testy są powtarzalne w laboratorium, ale nie odzwierciedlają wszystkich sytuacji w pracy.

• Kąt cięcia, prędkość, zanieczyszczenia i wilgoć mogą zmieniać wynik w praktyce.
• Starzenie, pranie i zużycie rękawic obniżają ochronę. Norma bada nowy wyrób.
• Szwów, mankietów i stref łączeń nie zawsze ocenia się tak samo jak części chwytnej.
• Test ścierania używa zdefiniowanego papieru ściernego i nacisku. Rzeczywiste powierzchnie są różne.
• Norma nie ocenia odporności chemicznej ani ochrony termicznej. Potrzebne są inne normy.

Jak powiązać oznaczenia przecięcia z ogólnymi wymaganiami dla rękawic?

Poza kodem EN 388 warto potwierdzić zgodność z wymaganiami ogólnymi, oznakowaniem i dokumentacją.

• Obowiązuje PN-EN ISO 21420, która zastąpiła dawną EN 420. Określa m.in. rozmiary, ergonomię i informacje dla użytkownika.
• Wyrób musi mieć oznakowanie CE. Dla środków kategorii III przy CE pojawia się czterocyfrowy kod jednostki notyfikowanej.
• Deklaracja zgodności i raporty z badań potwierdzają poziomy skuteczności.
• Jeżeli rękawica deklaruje P, elementy uderzeniowe badane są według EN 13594.
• Gdy potrzebna jest ochrona przed ciepłem, zimnem lub ładunkami elektrostatycznymi, uwzględnij odpowiednio normy EN 407, EN 511 i EN 16350.
• Wyszukiwana przez wielu fraza norma pn-en 388a12019-01 odnosi się do polskiej wersji dokumentu wdrażającego EN 388:2016+A1:2018.

Jakie kroki podjąć, wybierając rękawice zgodne z oznaczeniami przecięcia?

Najpierw określ ryzyko, potem dobierz poziomy. Na końcu sprawdź dokumenty i przetestuj produkt w pracy.

• Zdefiniuj typ ostrza, sposób cięcia i siłę nacisku w Twojej pracy.
• Ustal minimalny poziom ISO 13997. Dla wysokiego ryzyka celuj w D–F.
• Zweryfikuj poziom Couptest, gdy liczy się wielokrotne tarcie ostrzem.
• Sprawdź ścieranie, rozdzieranie i przekłucie. Często to one decydują o trwałości.
• Oceń, czy potrzebna jest ochrona przed uderzeniami i oznaczenie P.
• Potwierdź zgodność z PN-EN ISO 21420 i obecność znaku CE.
• Uwzględnij inne normy, jeśli występują dodatkowe zagrożenia.
• Poproś o deklarację zgodności i wyniki badań. Zorganizuj próbę w realnych warunkach i przeszkolenie zespołu.

Świadome czytanie oznaczeń EN 388 skraca drogę do bezpiecznego wyboru. Pozwala dobrać rękawice do realnego ryzyka, zamiast kierować się samą reklamą czy przypadkiem.

Skontaktuj się, aby dobrać rękawice do Twojego ryzyka cięcia i otrzymać zestaw rekomendacji wraz z wymaganymi dokumentami.